Globalna urbanizacja postępuje – do 2050 roku blisko 70% populacji będzie mieszkać w miastach, co wymusza zmianę podejścia do projektowania przestrzeni.. Takie zjawisko można zaobserwować w otoczeniu dużych zakładów przemysłowych, a także w lokalizacjach, które są atrakcyjne pod kątem ekonomicznym, społecznym i środowiskowym do życia dla ludzi. Nowoczesne miasta przyszłości nie muszą być pełne betonu, przeszkleń i wysokich biurowców. Nadmierne uszczelnienie powierzchni (betonoza) negatywnie wpływa na otaczające środowisko, dlatego urbanistyka powinna stawiać na zielone tereny i zrównoważone źródła pozyskiwania energii.
3 cechy wyróżniające metropolie przyszłości
Podstawą dla miast przyszłości jest zielona i funkcjonalna infrastruktura. Zarówno w małych, średnich, jak i dużych metropoliach tereny z roślinnością pełnią nie tylko estetyczną funkcję, ale też ekosystemową. W przyszłości miasta będą opierać się na drzewach, parkach kieszonkowych, i zielonych dachach, które poprawiają jakość powietrza, a także tworzą naturalne systemy retencji, zapobiegając powodziom błyskawicznym.
Druga kwestia to zrównoważony, cichy i niskoemisyjny transport. Chodzi o wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii w transporcie publicznym oraz rozwój mikromobilności (rowery, hulajnogi). W ten sposób miasta redukują emisję spalin i zanieczyszczenia powietrza, a przy tym minimalizują smog akustyczny w przestrzeni miejskiej. Kluczowa staje się idea „miasta 15-minutowego”, gdzie wszystkie usługi są dostępne w zasięgu krótkiego spaceru.
Kolejna cecha to efektywna gospodarka zasobami, czyli tzw. miasta cyrkularne, w których budynki są projektowane tak, aby odzyskiwać wodę (np. szarą), energię i materiały, maksymalnie ograniczając przy tym ilość produkowanych odpadów.
Niskoemisyjne i bezpieczne infrastruktury miejskie – dlaczego przyszłość wymaga zmian?
Miasta muszą ewoluować już teraz– zarówno te nowo powstające, jak i istniejące, które przechodzą modernizację budynków i infrastruktury.. Rosnące zużycie energii, emisje CO2 i skutki zmian klimatu (upały, podtopienia, zanieczyszczenie powietrza) realnie obniżają jakość życia mieszkańców.
Niskoemisyjna infrastruktura ogranicza te problemy dzięki efektywnemu wykorzystaniu energii, odnawialnym źródłom oraz lepszemu zarządzaniu wodą i zielenią. Dodatkowo rozwój transportu zeroemisyjnego i odejście od paliw kopalnych zwiększają bezpieczeństwo środowiskowe i zdrowotne. W efekcie nowoczesne miasta są bardziej odporne na kryzysy klimatyczne, tańsze w eksploatacji oraz wygodniejsze i przyjaźniejsze dla codziennego życia ludzi.